Eindelijk is het dan zover, ik heb mijn eigen website! Voortaan zullen mijn nieuwe blogs dus daarop verschijnen. Ik zou het heel leuk vinden als je eens een kijkje komt nemen!
Hopelijk tot ziens op Sarahfee.nl! 
Het nieuwe jaar begon voor mij met het maken van een gezellig tentamen. Nog twee te gaan, en dan is het eindelijk eventjes wat rustiger. Althans, dat hoop ik toch. Ik vind het jammer dat ik dit jaar vanwege de tentamens nauwelijks voorpret kon hebben voor de vakantie. Normaal leef ik de laatste weken van het jaar helemaal naar Kerst toe en verheug ik me op de gezelligheid en alles wat erbij komt kijken, maar nu was het na een reeks tentamens voor de vakantie direct Kerstmis. Vervolgens waren de laatste oliebollen nog amper verorberd of het volgende tentamen stond voor de deur. Een beetje jammer, maar we doen het braaf. Alhoewel ik voor dit tentamen weinig hoop meer heb. Het is volgens mij gewoon niet helemaal mijn ding, maar helaas is dat geen excuus om eraan te ontkomen.
Anyway, 2011! Een gloednieuw jaar, nog helemaal leeg, oningevuld, ligt voor ons. Wat willen we dit jaar allemaal weer bereiken? Ik heb in ieder geval een hele waslijst. Zo ben ik momenteel bijvoorbeeld bezig met plannen maken voor de zomer. Een reis door Zuid- Engeland is de bedoeling en hopelijk gaat dat ook lukken! Verder hoop ik heel erg dat ik er dit jaar in slaag om me aan te melden voor de Praktijkstudie Journalistiek & Nieuwe Media. Ook zou het leuk zijn als ik al mijn tentamens zou halen binnen de gewenste tijd en natuurlijk hoop ik veel leuke boeken te kunnen gaan lezen en veel leuke dingen te beleven met vrienden en familie! En, last but not least, hoop ik mijn eigen website binnenkort te kunnen lanceren. Ik kijk er heel erg naar uit! Zo. Genoeg te doen dit jaar, zou ik zeggen. Laten we daarom maar snel beginnen. Iedereen een heel leuk, gezond, gezellig en creatief 2011 gewenst!
Heel langzaam begin ik weer terug te keren op de wereld. De afgelopen twee weken ben ik bijna fulltime bezig geweest met het leren van tentamens, maar nu heb ik volgens mij dan toch eindelijk eventjes vakantie. Heel eventjes maar, want direct na Oud & Nieuw heb ik alweer nieuwe tentamens. Ik realiseerde me vanmorgen dat het vanavond al kerstavond is. Sterker nog, morgen is Kerstmis. En nog sterker, volgende week is het al Oud & Nieuw! Ik kan het niet meer bijhouden. Normaal leef ik daar echt naar toe, maar nu heb ik dat onderdeel volgens mij geheel overgeslagen. Ik had andere dingen te doen. Gisteravond heb ik nog snel even inkopen gedaan voor een spetterende kerstoutfit, zo kwam ik toch nog een beetje in de stemming. Gelukkig staan er hele gezellige dingen op het programma. Ook heb ik al allerlei voornemens voor het volgende jaar, inclusief het voornemen om het dit jaar eens niet bij voornemens te laten! Hopelijk kan ik in januari mijn site afknutselen zodat ik het jaar kan beginnen met een gloednieuw eigen plaatsje op het web. Ik heb er zin in! Nu eerst maar eens even mijn takehome- tentamen opsturen en helpen met de voorbereidingen voor Kerstmis.
Merry Christmas!
Zojuist had ik even een lichte stress- en paniekaanval aangezien ik een moment niet wist hoe ik de komende week, dus in korte tijd, een tentamen taalverwerving, een tentamen wetenschapsfilosofie en een tentamen geschiedenis van de taalkunde moet gaan leren en daarnaast een hoogst irritant experiment af moet maken en bij een paar proefpersonen moet afnemen én de resultaten daarvan analyseren. En wat doe je dan? Juist, je gaat even schrijven. Niet dat dat zo bevorderlijk is voor het vergroten van je intellectuele kennis, maar soms is het even nodig. Ik heb momenteel juist zin in allerlei leuke dingen, ik weet van alles te doen, heb zat plannen.. maar helaas, die moet ik nog even uitstellen. Real life first. Dit stukje was trouwens niet bedoeld als klaagzang, maar gewoon even als een ik-gooi-het-er-even-uit- momentje. En dat gaat niet lang duren, want mijn boeken liggen alweer met smart op me te wachten. Ik alleen eventjes niet op hen. Het is ook best wel leuk hoor, studeren, en ook best wel interessant, maar je moet het altijd nét doen op momenten dat je andere dingen had willen doen. Denk aan kerstinkopen, leuke dingen met vrienden, zelfs m’n kamer opruimen. Studie- ontwijkend gedrag? Nee hoor, want ik ga nu weer braaf aan de studie en isoleer me van de buitenwereld, voor een weekje of twee. Adios!
Volgens mij wil ik niet weten hoeveel geld Nederland dit jaar weer heeft uitgegeven voor Sinterklaas. Ongelooflijk, van die crisis is geen spoortje meer te bekennen. En dan nog niet eens van die kleine cadeaus, nee, playstations, laptops, telefoons, wii’s… Noem het maar op en ik durf te wedden dat menig Nederlander inmiddels zo’n gadget rijker is geworden. Zelf ben ik ook enorm verwend door m’n familie. Eigenlijk is het veel te gek. Het zijn stuk voor stuk hele leuke dingen, maar toch voel ik me ergens schuldig. Er zijn zoveel mensen die het minder hebben dan wij en dan krijgen we ook nog eens zoveel cadeaus, terwijl we al meer dan genoeg hebben. Sinterklaas vieren vind ik ongelooflijk gezellig, maar als ik dan hoor wat iedereen allemaal weer gekregen heeft (hele waslijsten), dan denk ik: waar gaat het nou eigenlijk helemaal om? Ondertussen bewonder ik stiekem mijn nieuwe tas en popel om in m’n nieuwe boek te beginnen. Ook ik maak me er schuldig aan. Wat hebben we het toch eigenlijk goed..
Momenteel ben ik een boek aan het lezen over communicatie. Communicatie is voor ons eigenlijk vanzelfsprekend en noodzakelijk, maar is dat voor iedereen wel zo? Feit is wel dat communicatie soms ook problemen met zich meebrengt. Één van die probleemsituaties vond ik wel de moeite waard om eventjes met jullie te delen. Ik durf namelijk te wedden dat iedereen er wel bekend mee is.
Men neme een man en vervolgens een vrouw. Op zich al een vaak voorkomende situatie. Het probleem is echter dat mannen en vrouwen niet altijd helemaal op één lijn zitten. Ik had er aanvankelijk een beetje moeite mee om het probleem deels aan de vrouwen te wijten, zoals het boek netjes doet. Toch vrees ik dat beide partijen een aandeel hebben in de oorzaak. Mannen worden er door ons, vrouwen, namelijk regelmatig van beschuldigd dat ze door ons geformuleerde indirecte boodschappen of hints nooit begrijpen. Mannen klagen, op hun beurt, altijd dat vrouwen nooit zeggen wat ze bedoelen. Zeggen wij nooit wat we bedoelen? Of verwerken wij onze boodschap in een subtiele formulering op een zodanig niveau dat mannen er met hun hoofd niet meer bij kunnen? Ligt het dan aan ons, of aan hen? Ik heb er in ieder geval wel eens mee te maken gehad en ik zal vast niet de enige zijn. Wanneer een vrouw subtiel opmerkt dat de vaat nog steeds staat te wachten tot hij wordt gedaan, begrijpt de man hoogstwaarschijnlijk in negen van de tien gevallen niet dat indirect wordt bedoeld dat hij verzocht wordt de vaat te gaan doen. Zij denken waarschijnlijk: als je er last van hebt dat die vaat er nog staat, waarom ga je hem dan niet doen? Ik durf te wedden dat het de desbetreffende man niets kan schelen of die vaat een dag langer blijft staan of niet. Ik weet nog wel meer voorbeelden te noemen, maar jullie waarschijnlijk ook.
Hoe dan ook, een ongetwijfeld bekende discussie die waarschijnlijk alleen maar meer irritaties en misverstanden zal blijven opleveren. Toch vond ik het grappig omdat dit één van de vele dingen is die we wel weten, maar waar we niet altijd bij stilstaan.
Vanavond kreeg ik een leuk mailtje. Ik mag één keer per maand een blog gaan schrijven over mijn studie [taalwetenschap] voor de website van de universiteit. Wat ik precies moet gaan schrijven weet ik nog niet, maar het moet in ieder geval met mijn studie te maken hebben. Zo kunnen onder andere aankomende studenten een beetje een beeld krijgen van wat de studie en het studentenleven precies inhouden. Ik ben heel benieuwd! Het lijkt me in ieder geval een gave uitdaging. =)
